Boş

Boş.
Evet, boşladım, farkındayım. Çok şey var yapılacak gibi, ama yapıl-a-mayan.
Biraz daha bekleyebilirler diye düşünmekteyim.
Yanlışsam, yanılmışsam,
Ki
Bu pek de dişime dokunmuyor.
Yine de devam ediyorum aylaklığa.


Not: Ama diş etim düzenli aralıklarla kanamakta.

Araçsal akıl mı?

Kelimelerin yetmediği yerde başlarmış suskunluklar.

Bugünlerde çok mu susuyorum ne!

En çok mutlu sanıldığım zamanlar -o'ysaki- bunlar.

Kusmam gereken zamanlar,

Boşalmam gereken

Titremem gereken

Gereken hiçbir şey olmadığı gibi bunlar da olmuyor.

Olmuyor.

Ol, diyorum!

Olmuyor.

Beynim diktelere kalkan oluşturmuş kendince.

Kalp dediğimiz -attığını bile hiç hissetmediğim- organım taşlaşmış.

Zamanı durdurmak istiyorum, yavaş yavaş geriye gitmek -takılıp düşme ihtimalini göze alarak-

Geri sar, geri sar!

'Düş'üyorum o halde varım' deyip, gülüyor ve bir sigara yakıp demleniyorum.

Kendime acı çektirmeyi seviyorum sanki.

Bat dünya bat!

http://fizy.com/#s/1m4ube